Kornél

2023, Week 35

Vier keer per dag in de file van en naar Antwerpen? Nee, dank u. Liever de trein, en enkele uren in de bibliotheek.

Ik ken Antwerpen helemaal niet maar moest er elke dag om 10 uur en om 16 uur op de Grote Steenweg zijn. Google maps toonde de weg vanaf Berchem station en enkele icoontjes van horecazaken onderweg. De bibliotheek van Berchem is de maandag gesloten en geen van de zaken op de kaart had passende openingsuren, behalve één: Kornél.

Wat een ontdekking!

Twee met elkaar verbonden ruimten, de bar en het atelier, nodigen uit om gezellig te keuvelen of in de co-workingruimte rustig te werken. Je kan je afzonderen in stille cellen, aan het raam in de zon zitten, of aan enkele lange tafels een gesprek voeren. Is het een sollicitatie of een overleg of een discussie? De stemmen klinken gedempt en de ruimte nodigt uit om geconcentreerd te werken.

Ik heb er de dagen dat ik er doorgebracht heb, de laatste hand gelegd aan drie kortverhalen die in het najaar verschijnen, als het mijn uitgever belieft…

Daar hoorden de nodige koppen koffie bij van een weinig bekend merk, dat past bij al wat op het eenvoudige menu staat en zelfgemaakt is met ingrediënten uit de korte keten. En de gerechten zijn lekker.

De klanten worden uitstekend verzorgd en de zaak wordt met liefde beheerd, naar de filosofie erachter – die van Kornél Esti, het alter ego van de Hongaarse schrijver Dezső Kosztolányi. Ik neem mij voor “De bekentenissen van Kornél Esti”, een bundel met heel uiteenlopende verhalen snel eens te lezen.

Een praatje aan de bar met Ellen, die dezelfde naam heeft als haar collega in de keuken, leert dat zij samen de zaak zes jaar geleden hebben overgenomen. De oorspronkelijke initiatiefneemster was ene Liesje, wiens zaak werd omgevormd tot een coöperatief samenwerkingscafé, dat zij overgenomen en gestroomlijnd hebben met openingsuren (8.00-16.00) die toelaten hun zaak in een ideale work-life balans met hun gezinnen te combineren. Elk jaar verbeteren zij de eenvoudige maar uitnodigende inrichting met bescheiden middelen, en versieren ze om de drie maanden met wisselende tentoonstellingen. Naast de co-workers komen er vaste klanten uit de buurt die hun initiatief omarmd heeft. Het gebouw met de nog antieke vloeren en het schrijnwerk waar de tijd heeft aan geknaagd, samen met de met liefde aangebrachte verbeteringen zorgen voor een warme gezelligheid.

Ben ik nu blog aan het maken, of een recensie aan het schrijven of reclame aan het maken?

Neen. Ik deel een verrassing. Ik ontdekte een leuke plek met vriendelijke mensen. Misschien moet ik mijn voorbehoud voor een voor mij weinig bekende stad bijstellen. Sorry, ik ben nu eenmaal “van over ’t water…”